Białobrzeg (14-16.05.2010 r.)
W piątek po południu, 14 maja,
zebrała się po lekcjach młodzieży zgraja.
14 licealistów w równym wieku,
zaczynało przygodę szanowny człowieku.
Każdy z nich w wielkie torby zaopatrzony,
przyjechał rowerem w kościoła strony.
Stamtąd wszyscy autobusem wyruszyli,
i w stronę Białobrzegu z zapałem popędzili.
Na miejscu szybko rozpakowując bagaże,
ruszyli do lasu na przyrodnicze wojaże.
W lesie tym, drzewostanem głównym była sosna,
z runa leśnego poznaliśmy chrobotka,
nasza opiekunka Arleta Żebrowska,
rozpoznała z nami każdy kwiatostan.
Przypominając sobie biologiczne pojęcia
opisaliśmy rozmnażanie dębu i zrobiliśmy zdjęcia.
Każdy z nas juz wie,
jak wygląda szczotlicha siwa,
i że gdy patrzeć na pnie
to każdy mech na północ się pnie.
Małym bogactwem leśnego runa
obarczyliśmy brak słońca tutaj.
Gdy przemokliśmy juz doszczętnie,
Kolacje z grilla zjedliśmy chętnie.
Drugiego dnia z samego rana,
w piękne kalosze młodzież ubrana,
by posłuchać ptaków o 6 rano
w Dolinę Warty nasz wszystkich zabrano.
Odgłosów tysiące znał pan Adam ornitolog,
jednak Ziębę co chwila słyszał drugi biolog
Mimo pory bardzo wczesnej,
słuchaliśmy bardzo grzecznie
o Gęgawie i Głowience
o Naturze Dwa Tysiące
I z lornetką przy oczach
gdzieś daleko z moczar
wyłonił się bocian.
Błotnik latał nam nad głowami,
przeszukując pola za myszami.
Przez las na bagna droga nas zaprowadziła,
rzekotka sobie zdjęcie zrobić pozwoliła.
Pole storczyków okazałe gatunki miało,
wszystkim dziewczynom to się spodobało.
Następnie wróciliśmy, śniadanie szamaliśmy,
mała drzemka się przydała,
trochę siły nam dodała.
Na spacer się udaliśmy, stan wody zbadaliśmy,
dziewcząt grupa w złą stronę wyruszyła,
i po łąkach błądziła.
Lecz z radością oznajmiamy,
zdrowa wodę w miarę mamy.
Gleba mało nawożona, a więc czystość zapewniona.
Jak na maj przystało, bzów nie było mało.
Zapachem się uroczyliśmy, nawet zdjęcia zrobiliśmy.
Pani Małgosia z obiadem czekała,
wszystkim głodomorom porcje rozdała.
Karty pracy dostaliśmy, trochę mądrzej się czuliśmy.
Każdy krzyżówkę zaczął rozwiązywać
żeby potem wszystko dobrze ponazywać.
Po małej przerwie i złapaniu oddechu
na rower wsiedliśmy, do pani Kasi dojechaliśmy.
Mówiła pani do nas po łacinie,
każdej roślinie przypisała imię.
Jak nad morzem się czuliśmy,
gdy po wydmach chodziliśmy.
Wiele ekosystemów poznaliśmy,
na szuwarach i w lesie nawet byliśmy.
Znowu padać zaczęło, nas to jednak nie dotknęło.
Do pogody przyzwyczajeni nową wiedzą napełnieni
do chatki wracaliśmy, na rowerach pędziliśmy.
Herbatką ogrzani, zdjęciami zafascynowani
na kolacje czekaliśmy, znowu grilla rozpaliliśmy.
Do spania nas gnać nie było trzeba,
wszyscy wcześnie usnęli, sił już kompletnie nie mieli.
Ostatniego dnia już nie całkiem z rana
Jajecznica na śniadanie była podana.
W rodzinnym klimacie słychać „masła podacie?”.
Spakowani już tęsknili no bo w mieście się nudzili.
Posprzątali, pozdrawiali, Pana Jurka pożegnali.
Do Lądka pojechali na kajaki się udali.
Szybkim tempem Wartą gnali,
jako kierunek Pyzdry obrali.
Pan ratownik na końcu samym,
Szymonem „Pyzim” przez wszystkich znanym.
Płynąc też krajobraz badaliśmy,
Zimorodka podziwialiśmy.
Wiatr kajaki cofał i w twarze wiał,
nikt z nas sie jednak nie poddał.
Do przystani dotarliśmy,
perfekcyjnie zacumowaliśmy.
W pyzdrskim muzeum pani archeolog czekała,
o historii przyrody nam opowiadała.
Ostatni już posiłek zjedliśmy,
z nasza przygoda się rozstaliśmy.
W autobus zapakowani do Wrześni powrócili,
wspomnieniami z rodzicami na pewno się podzielili.
Wszyscy zadowoleni z przyroda zaprzyjaźnieni,
organizatorom podziękowali do domu się udali.
Na kolejny wyjazd czekamy,
znowu pogodzie się nie damy.
Magdalena Pera
Adrianna Walkowiak
Edyta Radoch
IIc LO im. H. Sienkiewicza we Wrześni
